Theekoepeltjes, vaarten en vliegtuigen

Vanochtend naar NS station van Best gefietst en met de trein naar Utrecht cs gegaan.
Vandaag gaan we van Utrecht naar Alkmaar fietsen en volgen de LF7 Oeverlandroute.
Aangekomen in Utrecht eerst even het net geopende centraal station van Utrecht bekeken. Zo’n 12 jaar lang ben ik hier dag in dag uit aangekomen en weer vertrokken. De oude stationshal met dat akelige blauwe licht wat door het dak naar binnen stroomt is nog wel aanwezig (iedereen ziet er daarom altijd zo ziekelijk uit) maar zal uiteindelijk ook vervangen worden. Het nieuwe deel is heel imposant, hoog, groot, licht, ruim en aangenaam om in te vertoeven, in mijn ogen echt een vooruitgang.

Op naar de oude, en fraaie, binnenstad van Utrecht. Het eerst wat opvalt is de rust. Werkelijk geen hond te bekennen de stad lijkt uitgestorven. Zondag ochtend 10.15 uur en we hebben de stad voor onszelf, fietst wel zo prettig. Nog even een blik op de Domtoren en dan verlaten we Utrecht de gracht en de Vecht volgend.


Veel, heel veel woonboten. Eerst een dertigtal dichtgespijkerde (op last van de gemeente Utrecht om de prostitutie en vrouwenhandel tegen te gaan) dan de bewoonde. In allerlei soorten en maten drijven ze hier aan de walkant. Moderne, gelijkvloerse, mèt etage, oude, vervallen, nieuwe, keurig geverfde en juist niet, goed, heel goed en slecht en heel slecht onderhouden, kortom een bonte mengeling van woonboten voor ieder wat wils. Op de een of andere manier roept het bij mij de sfeer en herinneringen van de jaren 70 op.
Al vlug duikt het eerste theekoepeltje aan de Vecht op.

Er zullen er nog veel, heel veel volgen en ook de bijbehorende kastelen en buitenplaatsen. In de loop van de 17de en 18de eeuw zijn er meer dan 200 van deze buitenplaatsen ontstaan. Woning, orangerie, koetshuis, theekoepel en tuin vormde één geheel. De nouveau riche van toentertijd streken hier neer om hun rijkdom, vergaard met de handel, hier ten toon te spreiden, echte statussymbolen van die tijd. Leuke bijkomstigheid was dat je meteen uit de stank die in, met name, de zomermaanden in de steden zoals Amsterdam hing kon ontvluchten. Nu is het iets dat het juist zo leuk maakt om hier al fietsen deze rijkdom te aanschouwen.
Na een klein, handbediend, pontje naderen we onze hoofdstad Amsterdam. In de verte doemen de eerste hoge gebouwen al op aan de horizon. Dit keer geen Hollands Classicisme maar moderne, strakke hoogbouw. Heeft zeker ook zijn charme.

We rijden inmiddels het oude centrum van Amsterdam binnen, duidelijk is dat er de dag ervoor een groot feest is geweest. De Canal Parade. Een festival waar de LGBT gemeenschap laat zien hoe breed en verschillend de homogemeenschap binnen Nederland is en vecht voor acceptatie binnen de maatschappij.
De straten, stoepen en fietspaden zijn bedekt onder een laag afval. Het ergste is nog het vele (kapotte) glas dat bezaaid ligt over de fietspaden. Maar hopen dat we niet lek rijden en het ergste kunnen omzeilen. We hebben geluk, geen lekke banden.
We nemen het pont, achter het Amsterdam cs, over het IJ naar Amsterdam Noord. Hier is het direct een stuk rustiger en kunnen we goed doorfietsen.


Ook het landschap veranderd hier. Meer open en veel riet. We fietsen van dorp naar dorp en de km’s rollen onder onze banden door. Het weer is vandaag perfect. Zacht briesje in de rug, zon stralend aan de hemel en een aangename 26 graden. Kan niet beter.
We zijn niet de enige die vandaag van deze zomerdag genieten. Op het vele water krioelt het van de van de bootjes.
Ook is goed te merken dat de luchthaven Schiphol niet ver hier vandaan is. Het is een onophoudelijke stroom van vliegtuigen op weg voor de landing op Schiphol. Nare bijkomstigheid is dat die vliegtuigen ook geluid maken, veel geluid maken. Ben daarom ook blij hier niet te wonen. Al schijnt het te wennen zegt men.
We komen terecht in Zaanse Schans. Ook hier weer toeristen en wel heel veel. Dat wordt weer slalommen en bellen zoals we dat ook afgelopen vrijdag hebben gedaan. En ja, het heeft toch echt wel wat al die groen met witte Zaanse houten huisjes. Zouden al die toeristen nu echt denken dat we allemaal zo wonen?


Ik moet eerlijk bekennen, ook al ben ik er geen liefhebber van, dat de polder hier met zijn vele water, rietlanden, weiden met koeien en schapen, onder deze weersomstandigheden toch wel zijn charme heeft. Het doet in ieder geval minder benauwd aan met deze temperaturen dan onze Brabantse zandgronden streek. Wel een probleem als je moet plassen en je bent op zoek naar een stukje bos, die zijn er niet en je hebt ruim zicht, dus ook anderen op jou. Ophouden dus maar even.
Na enige tijd fietsen we zowaar een bos in. Goed is te zien dat we de kust naderen en de natuur wederom veranderd. Door het groen fietsen we Alkmaar binnen. Ook weer een mooie oude stad met lieflijk centrum. We strijken neer op een terras aan de Lindegracht. Waar de lindebomen nog heerlijk hun geur van de bloesem verspreiden. Tijd om wat te drinken en een hapje te eten. En oh wat smaakt dat toch altijd heerlijk na een flinke fietstocht.
Na het eten scheiden hier onze wegen. Jacqueline gaat de komende dagen nog wat fietsen in de kop van Noord Holland en ik ga richting het station van Alkmaar om de trein richting het zuiden te nemen. Terug naar huis.
’s Avonds thuis aangekomen staat er 128 km op de teller. Niet niks maar wederom veel mooie km’s.


Overige foto’s zijn hier te bekijken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: