Gezegend

Het is weer enige tijd geleden dat ik een nieuw berichtje heb gepost. Dit wil niet zeggen dat er niet gefietst is, integendeel. Afgelopen zomer heb ik per maand zo’n 1.100 km per maand gefietst. Meer km’s dan menigeen per maand in de auto aflegt. Het waren wel dan niet allemaal hele lange tochten soms mede door de toch wel erg natte weersomstandigheden. September is een van mijn favoriete maanden, vaak mooi stabiel en droog weer, niet al te warm en met heel aangename temperaturen.
De langste tocht die de afgelopen tijd, samen met Oscar, is afgelegd is van Oirschot naar Utrecht. Een tocht die, mede door de wind in de rug, erg voorspoedig verliep. In minder dan 4,5 uur naar het centrum van Utrecht, inclusief pauzes en 4 pondjes. Op de een of andere manier is het er niet van gekomen om daar een verslagje van te posten.

Nu dus een goedmakertje.
Bestemming, de Abdij van Postel in België.
Het is nu al echt te zien dat de herfst in aantocht is. Het frisse groen begint echt zijn glans te verliezen en met name de kastanjebomen beginnen al bruin te worden. Ook de ochtenden zijn voelbaar frisser en het is ’s ochtend al een stuk vochtiger, zeker na de regen van afgelopen tijd.
Wel is het heerlijk om weer op de fiets te zitten en wat kilometers te maken. We zijn wat later vertrokken maar toch is het nog heerlijk rustig op de weg.
Via Oostelbeers gaan we over de dorpen verder de Kempen in richting Bladel en schieten daar de bossen in.

De heide is inmiddels helaas weer over zijn hoogtepunt en slechts hier en daar zijn nog wat paarse vlekken te zien van de bloemetjes. Wel is het nog even mooi in dit zo voor de Kempen typische landschap met zijn hei, vliegdennen en schrale gele zand. Ook het pad is prima, een mooie strook van glad beton, dit fietst erg comfortabel. In de bossen is het tijd voor een door ons zelf in de thermosfles meegenomen bakkie koffie. Dit is zo’n beetje een vaste traditie geworden. ’s Zomers tijdens warme dagen wordt de koffie vervangen door bouillon, doet het altijd ook erg goed.
We vervolgen onze weg en al vlug passeren we de grens, België in. De uiteindelijke bestemming, de Abdij van Postel, eigenlijk zowat aan de grens dus met enige regelmaat fietsen we in België en dan weer in Nederland.
Aangekomen bij de Abdij eerst even naar de abdijwinkel voor een stuk kaas en een heerlijk ambachtelijk brood voor thuis.

Het valt echt op hoe rusting het nu is. Kom je in de zomer zit het terras vol, staan er overal fietsen en is het een drukte van belang. Vandaag dus niet, een leeg terras en binnen in het café restaurant is plaats genoeg, We nemen plaats bij de kachel die zojuist wordt aangestoken. Het voelt aangenaam aan en we bestellen een koffie met een lekker stuk vla erbij. Uiteindelijk is het tegen lunchtijd en zo nu en dan kan dat geen kwaad, de boterhammen bewaren we voor wat later.
Na even gezeten te hebben en genoten te hebben van de warmte die de kachel uitstraalt betalen we en vervolgen we onze tocht richting huis.

Ook nu weer veel bos en mooie paden. Als we even zitten te pauzeren op de heide wordt de lucht toch wel weer erg donker en besluiten we dat we wat haast moeten gaan maken. De voorspellingen waren dan ook dat het in de loop van de middag weer zou gaan regenen. Dat gaat het dan ook doen. Een kilometer of 5 voordat we er zijn begint het gestaag te regenen. Omdat we er bijna zijn laten we de regenjasjes maar in de tas en zijn zo bij aankomst toch nog flink nat. Ach het is maar water.
Wel heerlijk gefietst en alles bij elkaar en 80 km weggetrapt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: