Verassingen

Via Romana, staat al geruime op het lijstje om een keer te fietsen. Zo’n 3 jaar geleden al maar uiteindelijk is dat toen een rondje Twente geworden, ook erg leuk.

Op de een of andere manier werd de Via Romana telkens weer vooruit geschoven met in het achterhoofd dat het toch wel saai zou zijn. Nou daar komen we bij deze op terug. 
Wel hebben we de route een beetje ingekort. Wij, Oscar en ik, zijn begonnen bij het Jachteslot op de Mookerheide. Een mooi Jugendstil gebouw in een even zo mooie omgeving.
 Na even een blik in de mooie statige hal geworpen te hebben gaat het verder. Het landschap heuvelt licht. Berg en dal doet dan ook zojn naam eer aan. De temperatuur is goed, helaas druppelt het een beetje maar te weinig om regenkleding aan te doen.
Al vlug passeren we de grens van Duitsland en duidelijk te zien is dat het een echt overgangsgebied is. Nog veel baksteen al is de vorm van de huizen al Duits.
Het landschap is afwisselend en de kwaliteit van de wegen waarop we fietsen is prima. Wat opvalt is de rust op de weg en ook in de dorpen en stadjes wat het fietsen alleen maar prettig maakt.
Het wordt tijd voor een kop koffie en we leggen aan bij een café aan de route. We zijn niet de enige. Binnen zit al een groep van zo’n 15 fietsers en zodra we zitten en onze koffie met een soepje besteld hebben komt er nog een groep van 10 fietser binnen. Buiten stroomt de regen inmiddels gestaag uit de hemel, we zijn op tijd binnen.
Al de ergste regen voorbij is besluiten ook wij verder te gaan, uiteindelijk hebben we een regenjack en tenslotte is het maar water dat er valt.
Na zo’n 0 minuten fietsen wordt de regen al minder en gaat over in wat gedruppel.
Regelmatig passeren we oude spoorbouwwerken en verroeste spoorrails. We volgen niet alleen grofweg de Rijn maar ook het Duits lijntje dat in Boxtel begint. Ik heb het al vaker genoemd maar het traject van dit ‘Duits lijntje’ zou een heel mooi fietstraject zijn.
Inmiddels fietsen we over de dijk langs de Rijn en breken zowaar de eerst zonnenstralen door de wolken.
In de verte duikt wunderland Kalkar op. Wat eigenlijk ooit een kerncentrale had moeten worden is omgetoverd tot een pretpark.
Misschien een idee voor de centrales Doel en Tihange in België. Want de Roemeense taferelen die daar momenteel afspelen zijn niet erg bevorderlijk voor de buurlanden.

Het landschap blijft verassen. Het is afwisselend en groen met mooie vergezichten en weide omringd door statige bomen. Met het inmiddels doorgebroken zonnetje is het een heel mooie route en moeten we onze mening bijstellen, het is geen saaie route.

We naderen het stadje Kalkar, een ware verassing. Een mooi levendig oud plein en zelfs panden uit de tijd van de Gotiek. Nooit verwacht. We nemen de tijd om ewat rond te fietsen en trakteren onszelf op een coupe ijs op het plein van Kalkar. Kunnen we er zeker tegen tot Xanten.

Het einde van de rit komt in zicht. In de verte doemen de torens van de Dom van Xanten op en even later ook de (nagebouwde) Romeinse toegangspoort en wachttorens.

We rijden Xanten binnen en meteen valt de gezellige drukte op. Het is kermis. Gelukkig ligt ons hotel niet direct aan het plein waar de kermis is en is daar waar wij overnachten niets te horen van het tumult. Op de een of ander manier treffen Oscar en ik het vaak dat er net een feest of iets ander aan de hand is dat veel herrie maakt. Niet altijd even bevorderlijk voor een rustige nachtrust.

We checken in aan de receptie van het hotel, stallen de fiets in een ruimte die netjes op slot gaat en besluiten eerst wat te gaan drinken in de Biergarten van het hotel. We hebben geluk, ze gaan juist open. Na de 87 km die we vandaag weggetrapt hebben laten we het bier ons smaken en gaan daarna richting onze kamers om ons op te frissen alvorens we nog een wandeling door Xanten gaan maken.

Ook Xanten is, boven onze verwachtingen, een mooie stad met vele monumenten en oudheden.
We besluiten terug te gaan richting hotel om een hapje te gaan eten. Het treft want het is asperge avond.
We laten het ons smaken. Maken nog een korte wandeling, doen zelfs nog even een speeltuintje met draaimolens aan maar komen tot de comclusie dat het dat toch niet meer is. Dan maar een koffie.
We kunnen terugkijken op een mooie dag die al fietsend ook nog wat verassingen bracht. Het weer was, zeker in de middag, boven verwachtingen.
Benieuwd wat morgen gaat brengen.

Een gedachte over “Verassingen

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: