Stukje korter

Het plan was om om 8 uur te ontbijten. Het kon al om 7 uur, maar toch, nog even blijven liggen is soms wel fijn. Al moet ik zeggen dat ik een echt ochtendmens ben en als het aan mij ligt zou ik om half 7 al op de fiets zitten. Zeker nu het in deze tijd van het jaar vroeg licht is. Ik was dan ook verheugd toen ik om 7 uur en Whatsappje van Oscar ontving met de vraag of half 8 ontbijten ook goed was. Dus wij naar beneden, trek hebbende in een stevig ontbijt. Echter beneden aangekomen kijkt de dame in de ontbijtzaal ons vreemd aan, Wat we komen doen? Ontbijten. Helaas dat kan pas vanaf 8.00 en ze heeft nog niets klaar. Maar er was ons toch duidelijk gezegd dat… Ach laat ook maar.
Op de een of andere manier is dit niet de eerste keer als Oscar en ik samen met de fiets op weg zijn. Het is ons al meerdere malen gebeurd. Nu dus weer. Echter een kop koffie is geen probleem en ze kan ook een broodje voor ons maken met een Yoghurtje en een hardgekookt eitje. Top! Kunnen we toch nog op tijd vertrekken. Voor achten zitten we al op het zadel.
We maken nog een kort ommetje door de stad Xanten en verlaten de stad door de indrukwekkend Kleefse Poort, een dubbelpoort gebouwd in 1393.

Buiten de stad zien we de opgravingen en overblijfselen van de oude Romeinse stad Xanten.
Al vlug draaien we een oude spoorbaan op, het is de voormalig spoorlijn van Rheinhausen naar Kleve nu omgebouwd naar een comfortabel fietspad. We wijken een beetje af van de geplande route. Uiteindelijk zal een aantal km’s verderop de geplande route de voormalige spoorbaan weer passeren en uit ervaring wetende fietsen oude spoorbanen erg prettig.

Ondanks dat de route terug, naar waar we gisteren de auto geparkeerd hebben, maar zo’n 5 tot 10 verwijderd ligt van de route heen is het landschap totaal anders. Het landschap is minder open en glooit licht maar niet dusdanig dat er echt klimwerk aan te pas komt.
De temperatuur is prima, een beetje heiig en nagenoeg geen wind. Echter komt er al vlug verandering in. De lucht voor ons word donkerder en de eerste druppels beginnen te vallen en dat worden er meer en meer en almaar dikkere. We naderen Kalkar, deze keer van een andere kant, en besluiten op het marktplein koffie te drinken bij een bakker. Goede keuze want eenmaal binnen regent het flink door.
Als we besluiten verder te gaan trekken we toch maar onze regenjas aan, je weet nooit hoe lang dit aanhoudt. Gelukkig kan die al vlug weer uit. We volgen oude wegen, omzoomd met prachtig dikke lindebomen. Het landschap is, in tegenstelling tot gisteren, veel groener en regelmatig fietsen we door beboste gebieden met prachtig oude loofbomen. Vooral veel grote beuken.

We passeren oude boerderijen met opvallend grote stallen, zien hier en daar statige huizen en villa’s in het groen verscholen. Zo zigzaggen we door het Nieder Reihnische landschap. Het doet allemaal erg idyllisch aan en het is heel rustig op de weg. Nu het zonnetje doorbreekt is het plaatje compleet. We doorkruisen de oude bovenstad van Kleve. Mooie statige parken en een oud centrum. Eigenlijk zo dichtbij maar zo onbekend, reden om er eens terug te gaan.

Dan passeert de route wederom een oude spoorbaan, met de rails nog intact en daarnaast een mooi glad pad van beton. We kijken op de Garmin waar dat heenloopt en of het niet te veel van de geplande route afloopt. We hebben geluk, het loopt tot in het centrum van Groesbeek. Het is de oude spoorlijn van Nijmegen naar Kleve.

We korten de route nu wel weer wat in. Dat wil zeggen dat we rond lunchtijd terug zullen zijn bij de auto en het schilt nog wat klimwerk, jammer voor Oscar maar dat vind ik dan weer prettig.
Na Groesbeek loopt dit ‘spoor’ fietspad gewoon door maar is het om een of andere manier afgesloten. We negeren de afzetting en fietsen door. Reden afsluiting? niets kunnen vinden. Het pad ligt verdiept en links en rechts zijn de hellingen rijkelijk begroeit met heide, daarboven zie je de bossen. We hebben het pad voor onszelf.

Uiteindelijk houd het pad op bij Mook en Middelaar en fietsen we zo weer de lanen op van de Mookerheide.
Aangekomen bij het jachtslot Mookerheide besluiten we nog even op het terras plaats te nemen en een hapje te eten alvorens we de fietsen op de fietsendrager zetten en weer huiswaarts gaan.
Met 67 km op de teller hebben we de route met meer dan 20 km ingekort.
Terugkijkend kunnen we zeggen dat het zeer de moeite waard was. Veel afwisseling, goede paden, weinig verkeer, veel te zien onderweg. Een echte aanrader!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: