12 provinciën

Nog één te gaan, Utrecht.

Dat ik veel en graag fiets mag duidelijk zijn. Ook degene waar ik met regelmaat mee fiets doet dat veel en graag, logisch.
Jacqueline heeft het klaargespeeld deze vakantie om in alle provincies op één na te fietsen. Die ene is Utrecht. Nou dat kan geregeld worden. Het weer is goed, heel goed zelfs, de wind gunstig en we hebben een doel waar we kunnen eindigen, De Bilt. We zijn van harte welkom bij een vriendin van ons waar we ook nog een hapje mee kunnen eten.
’s Morgens om 8 uur zitten we op het zadel en trappen we richting ’s Hertogenbosch. De temperatuur is heerlijk koel al belooft het een tropische dag te worden.
In ‘s Hertogenbosch hebben we onze eerste koffiestop bij de schoonzus van Jacqueline. Het onthaal is hartelijk en de koffie smaakt goed. Helaas te weinig tijd om nog wat te buurten want we menen verder te moeten omdat we nog een heel eind te gaan hebben.

We verlaten ‘s Hertogenbosch en naderen de eerste rivieren. Het landschap wordt meer open en we arriveren bij ons eerste pontje van vandaag, na deze nog 3 te gaan, altijd leuk en meteen een moment om even te rusten.



De kilometers volgen elkaar in rap tempo op en voor twaalven zijn we de 60 al gepasseerd. Het landschap en de wegen zijn afwisselend, de ene keer wat mooier en beter als de andere keer maar het blijft een mooie route die niet gaat vervelen. Al fietsend is er veel te zien onderweg.

Wat opvalt is de rust onderweg. 

De meeste dorpjes die we passeren liggen er verlaten bij bijna geen mens te zien en er is amper verkeer. We zijn dan ook blij als we een dame haar ramen zien lappen want de bidons raken snel leeg met deze hoge temperaturen. 


Op de vraag of we bij haar de bidons mogen vullen met vers water reageert ze enthousiast en neemt ons mee naar de keuken waar we ze kunnen vullen. Heb trouwens nog nooit meegemaakt dat mensen weigeren als je vraagt of ze wat vers water voor je hebben.
Wat op de fiets vooral opvalt is hoe snel je in korte tijd toch nog flinke afstand af kunt leggen. Okay het is geen auto maar voor je het weet zit je in een heel andere omgeving met een constant veranderend landschap. Daarbij beleef je alles ook nog eens veel intenser en zo saai het soms in de auto rijdend over snelwegen kan zijn (zeker het stuk Nederland waar wij nu fietsen) zo mooi en afwisselend is dat op de fiets.
We fietsen Vianen binnen met zijn mooie stadsmuren, grote langwerpige marktplein en oude gebouwen.
Zachtjes aan naderen we de stad Utrecht, de bebouwing wordt dichter en het verkeer drukker. Ook de temperatuur is inmiddels opgelopen tot de 30. Gelukkig zien we in Nieuwgein een Italiaanse ijswinkel. Heel welkom en we lassen dan ook een pauze in om een ijsje te eten.
We vervolgen onze weg en volgen inmiddels het Amsterdam Rijn kanaal, in de verte doemt de hoogbouw van Utrecht al op.
De missie is in ieder geval geslaagd; Jacqueline heeft haar 12 provinciën. Beetje dwangmatig zijn we soms wel.
We fietsen door het oude centrum van Utrecht richting De Bilt. De terugweg zal sneller zijn want mijn Wim met hond Bobbie is inmiddels al gearriveerd en met de fietsen op de fietsendrager zullen we vanavond weer huiswaarts keren.
Eerst een frisse douche en genieten van Greet haar kookkunsten. Pasta, dat gaat er zeker in na een 112 km fietsen bij hoge temperaturen.
We kunnen we terugkijken op een stralende dag met veel, mooie kilometers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: