Verkeerde rivier

Het is weer tijd voor een tochtje en om weer eens wat naar het blogje alfietsend.nl te uploaden. Niet dat er weinig gefietst wordt, integendeel. Maar op de een of andere manier komt het er niet van om de verslagjes ook daadwerkelijk te typen en op alfietstend.nl te plaatsen. Bij deze dan.
Eerst gekeken hoe de wind staat, zuid west. We besluiten vanuit Best de trein te nemen en dan vanaf ’s Hertogenbosch de LF12 Maas- en Vestingroute richting Nijmegen te gaan fietsen. De trein verloopt vlotjes, is wel eens anders als we met de fiets de trein op willen. Aangekomen op het station van ’s Hertogenbosch eerst uitchecken, lift naar beneden en hop de fiets op. We volgen een splinternieuw glad fietspad richting de Maas en passeren de nieuwe brug over de Dieze. De Royal Welsh brug, zo genoemd ter herdenking van de 146 omgekomen soldaten tijdens de 2de Wereldoorlog. De brug loopt parallel aan de spoorbruggen en heeft dezelfde vormgeving. Een waar kunststukje.

We naderen Engelen vanwaar we de LF12 Maas- en Vestingroute zullen gaan volgen. Het stukje hierheen is al verrassend mooi, zo dicht bij de stad en al helemaal in het buitengebied.
Het weer is voortreffelijk, wind in de rug temperatuur tussen de 20 en 25 graden. De zon laat het afweten maar bij deze temperatuur en dit open landschap is dat niet zo erg.
Door al ons gebuurt tijdens het fietsen missen we een bordje en rijden verkeerd. Twee redenen dat we daar achter komen. 1. Het is erg druk om de normaal toch vrij rustig bevaren Maas en hetgeen dat er vaart is erg groot met heel veel vracht aan boord. 2. We komen geen bordjes meet tegen met daarop LF12. We fietsen dan al bij Wamel. We hebben de keuze terug of via het routenetwerk terug naar de LF12. We kiezen voor het laatste. Zo mooi als ik het landschap langs de rivier vind zo saai vind ik het om de polders te doorkruisen. Er zijn mensen die daar anders over denken. Uiteindelijk een ommetje van zo’n 20 km. Bij Oijen zitten we weer op de route en vervolgen we onze weg.

De route blijft mooi en afwisselend, boven mijn verwachtingen. De km’s rollen over prachtige effen fietspaden onder onze banden door. Al fietsend rijden we door Megen, Dieden, Demen, Neerlangel. Dorpen die ik eigenlijk helemaal niet ken en vaak veel moois te bieden hebben.

We komen zelfs langs een heus dakpan museum in een heel oud kerkje en bij Heerewaarden bij het Fort Sint Andries staat nog een zogenaamde ‘luchtwachttoren’ uit de jaren 50 gebouwd in de koude oorlog.

Neem me wederom voor toch eens wat dichter bij huis te blijven en geen 1000 tot 1500 km te rijden alvorens van alles te gaan bekijken terwijl dat op hemelsbreed zo’n 50 km van huis ook kan.
In Ravestijn besluiten we een kop koffie te drinken. Als we onze bestelling gedaan hebben besluit ik toch nog mijn bestelde appelgebak te verruilen voor een Bossche Bol. De bakker waar ze vandaan komen heeft 24 jaar bij bakkerij De Groot, van de èchte Bossche Bollen, gewerkt te hebben en kent het geheim van de smit. Inderdaad ze smaken voortreffelijk.

We vervolgen richting Grave, weer zo’n mooi oud centrum dat voor mij geheel onbekend is. Duidelijk zijn de voorbereidingen voor de Nijmeegse 4 daagse te zien. Die zal Grave doorkruisen en het zal weer een gezellige boel worden. Bij Cuijk gaan we ons 3de pontje op de Maas weer over richting Mook. Na Mook het laatste stukje LF12. Op de grens van de provincies Limburg en Gelderland eindigt de LF12a en gaat hij over in de LF3 Maasroute. We hebben dus 3 provinciën vandaag. Noord-Brabant, Limburg en Gelderland.
We willen via de bossen richting Nijmegen. Na even wat gezoek vinden we het juiste fietspad. We duiken inderdaad de bossen in maar moeten ook meteen een flinke klim maken. Van 4 meter NAP naar 87 meter NAP. Na 100+ kilometers is dat goed voelbaar.

De omgeving maakt het goed. Mooie loofbossen afgewisseld met heide en doorkijkjes tussen de heuvels. En dat in het vlakke Nederland.
We hebben geluk. De vele beukenbomen vormen een dicht bladerdak en juist nu we hier fietsen valt er een flinke bui regen. Als we het open gebied weer in fietsen is het weer droog. Inmiddels fietsen we in Nijmegen en volgen de bordjes centrum. We passeren de statige heren huizen gebouwd begin 20ste eeuw. Hoe dichter we het station naderen hoe drukker het wordt. Veel van de straten zijn al afgezet voor de komende Nijmeegse 4 daagse die voorafgegaan worden door de Nijmeegse 4 daagsefeesten. Een gezellige boel, helaas geen tijd om even te stoppen want we moeten onze trein halen. Ook op het station is het een drukt van belang en het heeft nogal wat voeten in aarde voordat we langs de ‘incheck’ poortje geraken. Gelukt en trein gehaald. Maar wat blijkt tijdens controle in de trein, we hebben ingecheckt bij het poortje van Arriva en reizen met de NS. Kak! de conducteur is goed gezind en we mogen alsnog inchecken op station Oss, daar staat een incheckzuiltje op het perron. Ook dat gaat fout maar geen controle meer gehad dus een goedkope trip tot Best. Nee ik vond gewoon een kaartje aan het loket kopen toch een stuk makkelijker en klantvriendelijker, helaas.
Thuis aangekomen staat Wim ons al op te wachten met een lekker voorgerechtje en wat te drinken. Dat gaat er zeker in na zo’n 130 km.
Het was een mooie tocht en weer veel nieuws gezien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: