Nummer één.

Vandaag weer eens een wat langere tocht gereden. De eerste van 2018! Naar ik hoop de eerste van nog vele die dit jaar gaan volgen. En het was de moeite.

De laatste maanden van 2017 waren wat fietstochten betreft maar magertjes. Het weer werkte niet mee en tijd was er ook niet altijd om een lange tocht te maken. Op de een of andere manier leek het veel natter, meer wind en meer van dat soort omstandigheden die het fietsen minder aantrekkelijk maken. Sowieso minder km’s gereden het afgelopen jaar, als ik de 8000 km gehaald heb is het op. Ok nog altijd meer dan vele zullen rijden maar toch. Ook de km teller heb ik inmiddels verwijderd van mijn stuur. Batterijen waren weer eens leeg en na 4 jaar op rij tussen de 10 en 12.000 km te hebben gefietst weet ik dat ik genoeg km’s maak. Daarbij fietst het een stuk rustiger. Niet meer de drang om een gemiddelde snelheid te halen en uiteindelijk gaat het om het fietsen niet om de aantal km’s. Bij langere tochten gebruik ik meestal mijn Garmin GPS en daar kan ik alsnog aflezen hoeveel km’s er verreden zijn.

Maar goed nu eerst de tocht van vandaag. Weerbericht bekeken en dat was redelijk. Volgens de krant een 6. Bewolkt maar dat zijn we voortaan gewend, weinig tot geen wind, temperatuur rond de 8 graden. Dat zesje krijgt van mij een 8. Het begon dan wel grijs maar begin van de middag hadden we zowaar wat zon. Hij bestaat dus nog ook al hangen er de laatste weken constant wolken voor. Het bleef droog en de wind was inderdaad nagenoeg afwezig. Jacqueline, altijd in voor een tochtje, meld zich rond de klok van 9 bij ons. Eerst een kop koffie en daarna op de fiets.

img_2182

Via de inmiddels welbekende SlowLane richting Eindhoven. Over de High Tech Campus onder de A2 snelweg door naar Aalst Waalre waar we het fietspad volgen dat voor een stuk het voormalig spoorlijn tracé van Eindhoven naar Peer (B) volgt. Volgens het ‘telsysteem’ in de berm naast het tracé zullen wij vandaag nummer 316 en 317 zijn die passeren.
Later vandaag zullen we hier nogmaals geteld worden. Vervolgens via het knooppunten netwerk om Dommelen heen richting het natuurgebied de Malpie. In de verte doemt de ‘Achelse Kluis’ op. Het Trappisten klooster op de grens van Nederland en België.
Mooie gelegenheid om de lunch te nuttigen. Als we de binnenplaats opfietsen is het rust alom, niemand te zien. De in de zomer overvolle terassen zijn geruimd en alles ligt er verlaten bij. Even twijfel ik of het wel open is en of ik wel goed gekeken heb op de website van de abdij. Een goed gevulde kop soep en een heerlijk glas Blond Trappistenbier. Hopende dat het niet teveel in ‘de benen schiet’.

kluis

Voor vertrek nog even een bezoek aan de abdij winkel. Jacqueline heeft bij aankomst een paar kerststallen gezien en die moeten even nader bestudeerd worden. Zijn spaart namelijk kerststallen (zoveel dat ze er dit jaar zelfs een tentoonstelling heeft mee gehouden in het dorp en de Basiliek van Oirschot) en je weet nooit of je de collectie nog uit kunt breiden. Zelf schiet ik even de slijterij van de abdij in voor wat flesjes Trappisten bier. Heb uiteindelijk niet voor niets mijn beide fietstassen achter op mijn fiets gehangen.

img_2193

Na het winkelen fietsen we weer het heide gebied op, ditmaal de Leender heide, de naam zegt het al richting Leende. Regelmatig passeren we de grens, het ene moment fietsen we in België het andere weer in Nederland.
Het is een mooi gebied. Afwisselend qua natuur maar ook de paden. Het grote voordeel van in de winter fietsen is de rust op de fietspaden. We komen maar amper mede fietsers tegen. dat is in de zomer wel anders, zeker in een gebied als dit.
We fietsen door het buurtschap Leenderstijp en passeren het mooie, op een heuvel liggende, Sint-Janskapelletje van Leenderstijp. Een plaats met een rijke geschiedenis blijkt na wat zoekwerk op internet. Het pad wat de bossen en heide verder volgt is splinternieuw en een nog gitzwarte, gladde strook asvalt leidt ons richting Valkenswaard, terug de bewoonde wereld in, helaas.

kapel

Via de buitenwijken van Valkenswaard geraken we weer op het fiestpad dat de oude spoorlijn volgt naar Eindhoven. Als we de teller weer passeren staat deze inmiddels op 501. De rest van de route is een herhaling van deze ochtend. We vinden het mooi geweest. Het is te merken dat we nog niet zoveel km’s in de benen hebben en het zadel wordt een beetje hard. Tijd dat we thuis zijn. Thuis aangekomen staan er toch zo’n 85 km op de Garmin en als beloning staat er een kop warme koffie met wat lekkers erbij verzorgd door Wim. Fijne thuiskomst en een heerlijke dag gefietst.
Voor herhaling vatbaar.

IMG_2197

Een gedachte over “Nummer één.

Voeg uw reactie toe

  1. Leuk stuk Eric, knap dat jullie zo ver kunnen fietsen en dat ook met regelmaat doen, succes met de eerstvolgende tocht, groeten aan kleine Jacqueline,
    Grote Jacqueline

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: